|
|
“Olivier”, kan je even naar beneden komen?”, vraagt mama al voor de 2e
keer als Olivier maar niet beneden komt. Wat mama niet weet is dat Olivier
druk bezig is om zijn kamertje te veranderen. Hij vindt het wel is tijd
worden.
Met veel lawaai en kabaal komt hij de keuken binnen. “Ja, hier ben ik dan.
Wat is er?”, Vraagt hij. “Kon je niet meteen komen nadat ik je had
geroepen. Ik wilde je wat vragen maar nu ben ik het kwijt”, reageert mama.
“Haha dat heb jij nou altijd”, reageert Olivier al lachend. Hij weet dat
mama dat niet zo leuk vindt als hij dat zegt maar gelukkig kan mama erom
glimlachen want ze weet dat het waar is. “Ik neem wel een beetje drinken
en daarna weet je wel weer wat je wilde vragen”: is het wijze antwoord van
Olivier.
Als Olivier en mama samen in de keuken wat zitten te drinken
komt Martijn binnen lopen. “Heb je het nu aan Olivier gevraagd mama?”,
roept Martijn. “Wat moest ik dan aan Olivier vragen van jou?”, vraagt mama
verbaasd. “Over dat ene”, is het onduidelijke antwoord van Martijn. “Dat
ene?? Wat bedoel je daar nu weer mee?”, vraagt mama. “Ik zal het dan zelf
wel vragen. Ik heb bedacht wat we gaan doen voor Halloween. We maken een
masker van kool bladeren”, zegt Martijn. “Oja, dat moest ik aan je
vragen”, reageert mama.
”Een masker van een koolblad. Ik heb helemaal geen zin in Halloween dit
jaar. Weer langs deuren lopen en vragen om een snoepje. Nee ik doe het
niet”, zegt Olivier. “Hé Olivier wat is dit nu weer. Vorig jaar was het
toch ook heel erg leuk om het doen. Waarom nu niet dan?”, wil mama weten.
Een echt antwoord krijgt ze niet van Olivier. Alleen hetzelfde antwoord
als net, hij heeft er geen zin.
“Oké, dan doe je niet mee. Dan gaan mama en ik wel een masker maken van
een koolblad. Maar dan krijg je ook geen één snoepje”, is de felle reactie
van Martijn. Zo klein als hij is, hij weet heel goed dat als je iets
krijgt van iemand dan is het voor jouw als de andere niet mee wilt doen.
De volgende dag gaan mama en Martijn samen naar de groenteboer om een
groot blad van een kool te halen. “Goedemorgen groenteman, mag ik een heel
groot blad hebben van een kool en een klein blad?”, vraagt Martijn. “Ja,
dat mag je wel hebben, maar waarvoor ga je deze gebruiken?”, vraagt de
groenteman. “Ik ga een masker maken voor Halloween en ook één voor me
zusje”, zegt Martijn stoer. “En je heb niet nog een blad nodig?”, vraagt
de groenteman want hij weet dat Olivier de grote broer is van Martijn.
“Nee hoor niet meer”, antwoordt hij. De groenteman legt aan Martijn uit
dat hij wel mooie Savooienkool heeft. Daar kun je een mooi groot en stevig
masker mee maken. Hij laat het zien en Martijn vindt de bladeren voor hem
en Tess erg mooi. Daarna doet mama nog een paar bestellingen en met de
tassen vol groente en fruit en de 2 bladeren van Martijn gaan ze weer naar
huis. Thuis wil Martijn meteen aan de slag. Hij pakt de schaar, plakband
en een stukje draad. “Mama ben je nu klaar? Ik kan beginnen”, roept hij
vanuit de kamer. Olivier die gisteren al klaar was met zijn kamer maar nog
een paar dingetjes wilde doen komt naar beneden toe. “Ik ga lekker met
mama voor mij en Tess een masker maken”, zegt Martijn. Olivier vindt het
dit jaar allemaal goed want hij heeft nog steeds geen zin in Halloween.
Olivier blijft er wel bij zitten als mama Martijn helpt met het maken van
het masker. Voordat mama er daadwerkelijk aan begint heeft ze eerst
gekeken op www.speelzolder.com hoe je dat masker moet maken.
Rond de theetijd zijn de maskers klaar. Martijn is er helemaal gek op en
loopt er de rest van de middag mee rond. Tess vindt het een beetje eng. Ze
kijkt er wel naar maar op haar hoofd vindt ze maar niks. Zelfs als Martijn
naar haar toekomt en tegen haar praat met het masker op gaat haar
onderlipje trillen, ze vindt het echt niet leuk. “Olivier, weet je zeker
dat jij ook geen masker wilt en vanavond langs de deur gaat om snoepjes op
te halen?”, wil mama echt nog even weten. “Nee, mama ik heb er geen zin.
Ik wil niet langs deuren lopen. Een liedje zingen en dan snoepje krijgen.
Ik heb er echt geen zin in”, reageert Olivier. Mama vindt het heel vreemd
maar ze wil Olivier niet dwingen dat hij perse mee moet doen. Als hij niet
wilt oké, maar dan ook geen snoepjes. Gelukkig weet Olivier dat. ‘s
Middags helpt Olivier Martijn nog wel met zingen van liedjes, maar die
avond gaat hij echt niet mee. Mama, Tess en Martijn gaan vroeg weg. Bij
de buurvrouw gekomen zingt Martijn een liedje en meteen komen de snoepjes
te voorschijn. Voor Tess is er een lekker koekjes, die meteen eraan begint
te eten. Ze is wel meegegaan en heeft haar masker op de wagen liggen, want
op haar hoofd wil ze hem nog steeds niet. De winkel van de groenteman is
nog net open en Martijn wil even zijn masker laten zien.
De groenteman herkent Martijn helemaal niet. “He, Martijn ben jij dat. Ik
herken je aan het koolblad”, zegt de groenteman lachend. Ook bij de
groenteman slaagt Martijn erin om snoepjes en fruit mee te krijgen.
Als ze om 19.00 uur weer thuis zijn, komt Olivier even kijken wat Martijn
allemaal heeft gekregen. “Je hebt wel veel fruit gekregen deze keer”, zegt
hij. “Ja, dat kwam zei de groenteman omdat ik met kool op me hoofd liep”,
reageert Martijn lachend, “Maar dat vind ik niet erg dat lust ik ook wel.
Tess heeft ook veel fruit gekregen hé Tess”. “Isse mij”, zegt Tess blij.
En dat is waar. Zowel Tess als Martijn hebben heel veel fruit gekregen wat
van hen is.“Olivier vindt het nog steeds niet erg dat je niet mee bent
geweest?”, vraagt mama. “Nee, ik had er echt geen zin in. Het is wel leuk
dat Martijn en Tess veel fruit hebben gekregen en niet alleen maar snoep.
Maar ik vindt het echt niet erg”, reageert hij. Ondertussen weet hij wel
dat alles wat Tess niet op kan of als het te veel is dat Olivier er wel
iets van krijgt. En ook dit jaar zal dit best wel zo zijn, dus daarom
wilde hij dit jaar niet mee om langs de deuren een liedje te zingen en er
iets voor te krijgen. Vorig jaar was Tess nog wat kleiner en mocht hij
alles hebben. Dit jaar wordt het wel wat minder omdat fruit voor iedereen
goed is.
Of Olivier volgend jaar wel mee wilt doen met Halloween??? Dat zullen we
dan wel weer zien.
© Radna 2003 voor speelzolder.com
|
|
