Olivier en de lentebloemen

Olivier en Martijn hebben vandaag een vrije dag omdat de juffrouw en meesters van school een studiedag hebben. Voor alle papa’s en mama’s is dat niet handig die hadden de dag al vol met afspraken.
Helaas kan dit gebeuren dus mama heeft oma gevraagd of ze op kan passen, omdat papa en mama een afspraak hebben die ze niet af konden zeggen.

“Oma mag ik in de tuin spelen?” vraagt Olivier. Oma vindt het goed: ”Neem je anders Tess en Martijn ook mee?” vraagt ze nog. Olivier bedenkt eerst dat hij dan op moet letten. Maar aan de andere kant kan hij dan met Martijn voetballen. “Ja, is goed. Trekt u de jassen dan aan?” vraagt hij.

Buiten is het niet zo heel koud, toch houden Olivier en Martijn hun dassen en muts goed op. “Olivier wil je voetballen? Als we dat hier doen dan kunnen we Tess in de gaten houden.”, zegt Martijn. Want Tess is met haar fietsje op de oprit bezig. Vanmorgen heeft papa het hek goed dicht gedaan dus er kan niemand zomaar het pad aflopen. Olivier en Martijn maken een doel, zodat er met echte scores gevoetbald kan worden. De jongens zijn druk aan het voetballen en Tess vermaakt zich op haar fietsje.

Als Tess bijna vooraan is bij het hekje ziet ze in de tuin bloemetjes staan. Voor Tess zegt een krokus of sneeuwklokje niks, een bloem is een bloem. Tess loopt de tuin in zonder maar op te letten waar andere planten of bloemen staan. En gaat de bloemetjes plukken. De jongens zijn zo druk dat die niet zien wat Tess aan het doen is.
”Oké, het is nu al 5-3 voor mij”, roept Martijn. “Heb je eigenlijk gezien waar Tess heen is?” vraagt Olivier aan Martijn. “Ja, ze was met haar fietsje naar voren gefietst”, antwoord hij. “Maar ik zie haar nu niet, we gaan maar even kijken”, zegt Olivier.

De jongens lopen naar voren maar zien Tess niet. “Tess waar ben je?” roepen de jongens. Tess is inmiddels ver de tuin in gelopen en hoort haar broertjes roepen. “Ja”, zegt ze dan opeens. De jongens kijken om en zien dat Tess in de tuin loopt en allemaal bloemen in haar hand heeft. ”Wat heb je nu gedaan?” vraagt Olivier. “Boeme pukke?!” zegt Tess. “Dat mag je helemaal niet doen. Nu wordt mama boos”, zegt Martijn en kijkt Olivier aan. Met een sip gezicht staat Tess naar haar broers te kijken. Net voordat Tess beginnen wil met huilen zegt Olivier: “We gaan maar gauw naar oma toe”. Wat Olivier niet weet is dat oma van binnen achter het raam al gekeken heeft en eigenlijk wilde zien hoe Olivier dit op ging lossen.

“Oma, kom is. Tess heeft de bloemetjes uit de tuin geplukt”, roep Martijn als ze de keuken binnen loopt. Oma komt kijken en begint te lachen als ze de kinderen in de deuropening ziet staan. “Oma je mag niet lachen. Tess heeft bloemen geplukt en nu wordt mama daar boos om”, zegt Olivier. “Mama, zal hier niet boos om worden”, zegt ze “ik denk dat mama ze heel mooi vindt, hoor Tess”.
“Gaan jullie maar verder buiten spelen dan ga ik met Tess de bloemen in een vaasje zetten”, zegt oma. De jongens gaan naar buiten toe en Martijn zegt: ”Dus je mag wel bloemen uit de tuin plukken. Mama zegt altijd dat je dat niet mag doen?”. “Natuurlijk mag je geen bloemen uit de tuin plukken. Alleen hebben wij niet goed op Tess gelet en ze weet niet, dat je bloemen in de tuin moet laten staan”, zegt Olivier. Martijn denkt dat het wel goed zal zijn, hij weet dat hij geen bloemen mag plukken uit de tuin.

Druk in de weer gaan de jongens verder voetballen tot ze een auto horen. Ze kijken achterom en zien dat mama eraan komt. Het hek doet ze open en rijdt de auto een stukje verder de oprit op. Ze is nog niet uitgestapt of Martijn vertel haar dat Tess de bloemetjes uit de tuin heeft geplukt. “Oké, we gaan maar eens naar binnen dan gaan we kijken hoeveel bloemetjes ze geplukt heeft”, zegt mama.
Binnen laten de jongens zien welke bloemen er geplukt zijn. Als Tess ziet dat de jongens aan haar bloemen zitten dan gilt ze: ”Ikke mij Tess”. “Ja Tess, het zijn jouw bloemen Martijn en Olivier laten ze alleen maar even zien”, zegt mama op de gil aanval van Tess.  
“Wij mogen toch geen bloemen plukken uit de tuin?” vraagt Martijn ”en waarom Tess dan wel?”. “Dit heb ik toch al gezegd. Wij hebben niet goed op Tess gelet, omdat we aan het voetballen waren, dus kon ze bloemen uit de tuin plukken”, zegt Olivier. “Ik wil nu ook van die bloemen binnen hebben”, zegt Martijn.
“Weet je wat we straks gaan doen”, zegt mama, “We gaan naar het tuincentrum en mag je voor op je kamer lentebloemen kopen”. “Wat zijn lente bloemen?” vraagt Olivier. “Dat zijn de bloemen die Tess uit de tuin heeft geplukt” zegt oma.
“En die kan je ook nog kopen in dat centrum?” vraagt Martijn. “Ja, ze hebben daar kleine en grote potten met lentebloemen erin. We zullen wel kijken en dan kan je die uitkiezen voor op je kamer”, zegt mama. “Gaat oma ook mee?” vraagt Olivier. Oma wil wel mee, dus na een boterham gaan ze naar het tuincentrum.

In het tuincentrum staan heel veel potjes met lentebloemen: krokussen, narcissen, hyacinten en sneeuwklokjes. De jongens staan te kijken welke bloem ze nu heel mooi vinden voor op hun kamer.
Uit eindelijk besluit Olivier een potje met krokussen te nemen, Martijn neemt sneeuwklokjes en Tess mag nog een klein potje met narcissen nemen. Oma en mama nemen ook mee maar dan grote potten, die kunnen later als ze binnen uitgebloeid zijn gewoon de tuin in.

Bij de kassa legt Olivier aan de mevrouw uit voor wie elk potje is. De mevrouw snapt niet waarom ze allemaal een potje krijgen maar dat vraagt ze niet. Thuis gekomen mag Olivier en Martijn met een schoteltje naar hun kamer om het potje neer te zetten. Mama zet later op de dag het potje voor Tess op haar kamer.
De potten van mama worden in de vensterbank en op de eettafel gezet.

“Papa, zie je die potten op tafel staan?” vraagt Olivier als papa net binnen komt. Papa heft eigenlijk nog niet in de kamer gekeken en kijkt snel om zich heen.”Ja, die daar op de eettafel staan?” vraagt hij nog even. ”Ja die. Tess heeft die uit de tuin geplukt en later met mama hebben we nog meer gekocht in het centrum voor bloemen”, legt Martijn uit. Papa snapt het verhaal van Martijn niet helemaal maar als mama nog even mee helpt met het verhaal snapt papa al snel wat er gebeurt is.
“En nu hebben jullie ze ook op je kamer staan?” vraagt papa. Olivier en Martijn knikken. “Die moeten jullie dan elke dag een beetje water geven, anders worden ze niet groter”, zegt papa. “Gaan we dat ‘s morgens doen of ‘s avonds voor we naar bed gaan?” vraagt Olivier. “Ik denk dat we dit het beste ‘s avonds kunnen doen”, zegt mama . Elke avond tot de bloemen uit zijn gebloeid. Verhaaltjes voorlezen wordt nu wel wat korter, maar dat vinden ze niet erg. Op een avond vraagt Olivier aan mama:”Mama wanneer wordt het plantje nu groter dat er bloemen aankomen?”. “Dan moet je het plantje goed water geven elke avond en dan komen er bloemen uit. Kijk het knopje zit er al. Over een paar dagen heb jij mooie bloemen, en die staan dan heel lang op je kamer. Als ze uitgebloeid zijn mag je ze zelf in de tuin gaan zetten”, zegt mama. “Duurt wel een beetje lang hé mam voordat de bloem komt”, zegt Olivier. “Ja, het duurt lang, maar jij bent ook niet na 1 boterham heel groot geworden”, zegt mama. En dat klopt Olivier was ook eerst een baby en nu een grote jongen.

© Radna 2003 voor speelzolder.com