| 
Kikker Bill Sanders |
||
 |
Dit is het verhaal van de kikker Bill Sanders, Die wist al als kind: ik ben zo anders Hij vond meisjes wel leuk, maar toch niet je ware, Hij hield meer van jongens en dat was het rare. Een dag in ‘t voorjaar riep een neefje hem toe: Op wie ben jij Billy, op Mies of Marloe? Bill Sanders haalde zijn schoudertjes op, En zei verlegen: Ik ben op Job. De andere kikkers lachten hem uit: Die Job is een jongen, da’s toch geen bruid Die mafkikker is met een jongen verloofd! Toen gooiden ze stenen naar Billy z’n hoofd. Bill Sanders vluchtte zo snel moog’lijk weg Hij kroop in een holletje onder de heg Hij durfde niet naar zijn slootje terug Hij moest plotseling huilen, dat kon je zien aan zijn rug Maar de volgende morgen ging hij op reis Hij ging heel alleen met de trein naar Parijs Daar leerde hij zingen en musiceren Trad op in een nachtclub voor beeldschone heren En Billy de kikker werd heel beroemd Hij kwam op t.v. en zijn naam werd genoemd Vrienden van hem uit zijn vroegere sloot Zeiden beteuterd: Maar val nou toch dood, Die popster kennen wij als geen ander, Da’s Billy de flikker, wel potsalamander Hebben wij die niet de sloot uitgepest? Wat kan hij mooi zingen, en hij danst opperbest De kikkertjes schreven Bill Sanders een brief: Zeg kerel, wij vinden jou eig’lijk wel lief Kom eens gezellig langs in het kroos, Marloe doet de groeten, je bent toch niet boos? Bill Sanders is naar de sloot toegegaan In een gloednieuwe slee, een Amerikaan Hij droeg gouden juwelen en hij deed reuzesnob Dag kikkertjes, zei hij: Dag Mies, dag Marloe, o dag Job Bill Sanders!, kwaakten de kikkers toen blij: Heb je misschien nog een foto voor mij? Wat fijn je te zien, wij zijn zeer verrast Hier heb je wat vliegentaart, wees onze gast Maar Billy dacht toen heel even inene, Aan vroeger terug, toen met die stenen Hij keek naar het holletje onder de heg Nee, dank jullie wel, ik moet helaas weg Hee, wacht even Billy, wacht even, hee! Ik moet je wat zeggen, zei Job: Ik wil mee Je vel is zo groen en je ogen zo blauw Ik vind je zó leuk Bill, ik ben ook op jou. Bill Sanders pakte Jobje zijn hand En reed met hem weg naar zijn waterplant Je begrijpt dat die twee gelukkig waren Maar kikkerdril kwam er niet, dat is het rare. ©2004 Connie van Gils voor SpeelZolder.com |
