| 
Mientje rups |
|
|
Teleurgesteld gaat Mientje op een tak zitten mokken. Wat kijk jij verdrietig vandaag zegt Meral Libel, die wel weet waarom. Mientje op een dag zal jij er net zo mooi uit zien als je tante Miep, je zal het zien. Kom, kom kijk nu wat vrolijker, treurig kijken helpt ook niet. Maak nu maar wat van de dag. Nou ik geloof er niets van hoor, ik wil er nu mooi uit zien, zegt Mientje.
Voorzichtig leunt Mientje over de rand, dan ziet ze wat een prachtige vlinder ze is geworden. |
Mientje rups maakt haar dagelijkse wandeling over de stam naar de overheerlijke bladeren aan de eikenboom. Het heeft die nacht geregend en de warme ochtendstralen 
van de zon proberen de nog overgebleven regendruppels van de zon te verdampen. Mientje heeft eindelijk haar doel bereikt. Hé hé ppppfff, het is nog een hele klim zeg, zucht ze. Dan ziet ze zichzelf in een regendruppel en denkt weer aan haar tante die op een dag was veranderd in iets dat kan vliegen. 
En ja hoor Meral Libel krijgt al snel gelijk. Op een dag komt ze bij de eikenboom, maar waar ze ook kijkt geen Mientje. Ook de daarop volgende dagen niet! Of toch….. ja dáár, tussen de takken, dat ziet Meral goed, daar hangt Mientje in een jasje aan de tak. De dagen gaan voorbij, zonder dat er iets gebeurt. Maar wat…. wat gebeurd daar, het jasje begint te bewegen! Het scheurt en dán gaat het jasje open dáár is Mientje…Wwat gebeurd er, ik voel me zo anders, roept Mientje verdwaast. Kom maar mee we gaan naar de vijver, daar beneden wijst Meral Libel. Maar ehhh voorzichtig hoor roept Mientje. Meral glimlacht, oh jawel hoor, doe mij maar na. En plots deed Mientje iets wat ze nog nooit had gedaan, met een reflex slaat ze haar vleugels op en neer en….. Ze vliegt!!! Helemaal naar beneden, naar de vijver. Op de grond laat ze zich achterover in het gras vallen. Een moment blijft ze stil liggen. 
