Olivier gaat belletje trekken

Olivier gaat vandaag spelen bij Peter. Peter is zijn neefje. De mama van Peter heeft gevraagd of ze komen koffie drinken.
Als mama met Olivier, Martijn en Tess bij Peter aankomen gaan ze eerst iets drinken en iets lekkers eten. De mama van Peter heeft pakjes drinken en berenkoekjes gekocht. Voor de mama’s is er en stukje taart.
Na het drinken gaan Olvier en Peter buiten spelen. Martijn blijft binnen, die gaat spelen met Ward, het andere neefje.

Eerst gaan Olivier en Peter in de speeltuin spelen. Op de schommels, in de zandbak en later nog op de balk. Maar al snel vinden ze dit niet leuk meer.
Ze zitten samen op een bankje in de speeltuin te denken wat ze gaan doen. Ze besluiten belletje te gaan trekken. Bij iemand aan bellen en dan snel weg lopen. De mensen doen dan de deur open en er staat dan niemand. Natuurlijk mag je dit helemaal niet doen, maar Peter en Olvier gaan het toch doen.
Ze lopen naar de eerste deur en bellen aan en hollen heel vlug weg. De mevrouw doet de deur open en er staat niemand. Ze roept nog hallo hallo, maar er komt niemand. Bij de volgende deur gaan Olivier en Peter weer op de bel drukken, maar hier doet helemaal niemand open. "Vast niemand thuis", zegt Olivier, dus proberen ze de volgende deur. Daar doet een boze meneer open en hij roept: "Stel kwajongens, doe dit niet nog een keer want dan word ik heel boos".
Olivier en Peter vinden het wel grappig dat de buurman boos is. En gaan nog een keertje bellen. Weer komt de buurman boos naar buiten en denkt dat de jongens nog wel en keertje zullen komen.

De jongens vinden het steeds leuker worden, maar voordat ze voor de laatste keer naar de boze buurman gaan, gaan ze eerst nog bij de andere mensen aan de deur bellen. Bij één mevrouw willen ze aanbellen maar doen dit toch maar niet want ze horen een hond blaffen, dus hier rennen Olivier en Peter zelf heel hard voor weg. Maar bij de andere buren bellen ze gewoon aan, lopen heel hard weg en horen dat ze boos zijn. Deur
Voordat Olivier en Peter naar huis gaan, willen ze nog één keer bellen bij de boze buurman. Maar wat Olivier en Peter niet weten is dat de buurman boven staat met een emmer water.

Olivier en Peter lopen naar de voordeur en willen aanbellen, maar op het moment dat ze aan willen bellen gooit de buurman een hele emmer vol water over Peter en Olivier heen. Eerst gillen ze heel hard en vervolgens beginnen ze heel hard te huilen. De buurman kijkt vanaf boven en begint heel hard te lachen als hij de jongens ziet staan.
De jongens vinden dit niet leuk en lopen heel snel naar huis.
Thuis gekomen bij Peter horen de mama’s de twee natte jongens aankomen. Olivier en Peter leggen uit waarom ze zo nat zijn geworden. En als de mama’s het hele verhaal hebben gehoord moeten ze hard lachen en vertellen de jongens dat het hun eigen schuld is.

"Jullie mogen ook helemaal niet bij de mensen aan de deur bellen en hard weg lopen. Dat is helemaal niet lief", zegt de mama van Olivier.
De mama van Peter zegt;" Kom we gaan eerst droge kleren aandoen en dan gaan jullie tegen iedereen zeggen wat jullie hebben gedaan en dat je het niet meer zal doen".
Olivier en Peter willen eigenlijk helemaal niets vertellen, maar het moet van de mama’s.

Olivier heeft kleren aan van Peter en dat vinden ze toch wel om te lachen. En met een koekje in de hand gaan ze naar alle mensen waar ze aan hebben gebeld en zeggen dat ze het nooit meer zullen doen. Van één buurvrouw krijgen ze zelfs nog een snoepje omdat ze het niet leuk vind dat de jongens nat zijn geworden, maar dat het wel hun eigen schuld is.
Bij de boze buurman durven ze eerst niet aan te bellen maar doen het wel. Ook die buurman vindt dat ze hun lesje wel geleerd hebben.
Als Olivier en Peter weer thuis zijn gaat mama met Olivier, Martijn en Tess weer naar huis. Tess moet naar bed dus het spelen is afgelopen. De volgende keer komt Peter bij Olivier.

terug