Van twee koningskinderen

Het waren twee koningskinderen
Zij hadden elkander zo lief.
Zij konden bijeen niet komen :
Het water was veel te diep.

Wat deed zij ? Zij stak op drie kaarsen.
Als 's avonds het dagelicht zonk :
"Och, broeder, och, zwemt er over !..
Dat deed 's konings zone, was jong.

Dit zag daar een oude kwene,
Een al zo vilijnig vel,
Zij ging het licht uitblazen.
Toen smoorde die jonge held.

"Och, moeder, mijn liefste moeder,
Mijn hoofdje doet mij toch zo wee.
Mocht ik er een wijle gaan wandelen,
Gaan wandelen langs de zee...