Leve de Koningin!

Op de school van Olivier en Martijn wordt weer volop geknutseld. Het is de week voor Koninginnedag en het klaslokaal moet er vrolijk uit zien. “Juf, wat gaan we allemaal maken?”, wil Olivier weten. “Ik wil samen met jullie kroontjes, een sjerp en een hele lange vlag maken, want de koningin wil wel zien wat wij allemaal kunnen”, legt ze uit. “Wat wil ze zien dan?”, vroeg een meisje. “De koningin wil graag als ze hier in de stad komt zien wat jullie allemaal kunnen en dat is met elkaar een hele lange Nederlandse vlag maken”, zegt de juf. “Maar wie zegt dat de koningin dan bij ons in de stad komt?”, vraagt Olivier. “Hebben jullie ouders dat niet gezegd dan?”, wil de juf weten. Alle kinderen kijken de juf vragend aan.

“De koningin heeft aangegeven dat ze graag op 29 april bij ons in de stad wilt komen om haar verjaardag te vieren”, legt de juf uit. De kinderen zijn heel erg verbaasd …..wat moeten ze daar nu op zeggen. 

“Dus we mogen deze week heel veel knutselen?”, vraagt Olivier. “Ja, dat mogen jullie zeker. We zullen deze week meer knutselen dan iets leren. Maar dat geeft niet, de koningin komt ook niet elk jaar naar onze stad”, zegt de juf. Ze vertelt de kinderen verder hoe de week eruit gaat zien en wat ze gaan knutselen. In groepjes gaan  de kinderen aan de slag. Elk kind krijgt een kroontje op en er worden 10 sjerpen gemaakt. “Echte sjerpen die de koningin en prinsessen kunnen dragen?”, wil een meisje weten. “Ja, natuurlijk!”, zegt de juf. 

Iedere dag wordt er flink geschilderd en daardoor gaat het klaslokaal er steeds gezelliger uit zien. “Juf, ik hoorde dat mijn mama vanavond naar school komt?”, zegt Olivier. “Ja, dat klopt. Er gaan een paar moeders de vlag vast een stukje in elkaar zetten”, zegt de juffrouw. “Ben wel heel erg benieuwd hoe die gaat worden en hoe lang die wordt”, roept een andere jongen.

“Ik denk dat alles wat we maken heel erg mooi word. Of dat het nu onze kroontjes zijn, of de sjerpen, of de hele lange vlag. Alles komt er mooi uit te zien”, roept de juf. 

Vol goede moed gaan de kinderen weer verder en het lijkt elke dag wel een feest op school. Ook het plein begint er steeds mooier uit te zien. De bomen worden met oranje vlaggetjes versiert en ook komen er rode, witte en blauwe ballonnen in te hangen. Het is immers nog maar 1 nachtje slapen voor dat de koningin komt.

’s Middags mogen de kinderen zelf met z’n allen de vlag naar buiten dragen. De vlag ligt in de gang, want hij is zo lang dat hij niet meer in het klaslokaal past. Aan elke kant mogen de kinderen gaan staan. Maar wat nu? Het blijkt dat er te weinig kinderen zijn. “Juf hoe kunnen we er nu voor zorgen dat de vlag wel buiten komt? We hebben te weinig kinderen om de vlag te dragen”, zegt een meisje. “Mogen we andere kinderen vragen om te helpen?”, vraagt Olivier. Om de beurt mag er nog een klas gevraagd worden om te helpen tot de vlag helemaal van de grond is. Ook Martijn mag helpen.

“Oke kinderen. Nu moeten we allemaal even luisteren anders gaat het verkeerd!”, roept de juf. Alle kinderen zijn muisstil in de gang en luisteren naar de juffrouw. “Als ik ja zeg, dan tillen we met z’n allen tegelijk de vlag van de grond. We gaan dan zachtjes lopen om de vlag naar buiten te krijgen. We zouden eerst de vlag op de grond leggen, maar aangezien hij zo lang en zo mooi is geworden willen we dat iedereen hem ziet. We hebben besloten dat we hem op gang hangen. Buiten staan de meesters en papa’s klaar om samen de vlag op te hangen. We maken er een soort dakje van waar je onder kan lopen. Snappen jullie het? Als de vlag helemaal buiten is gaan we goed staan en dan geven we hem aan de meesters en papa’s. Maar eerst nu met de vlag naar buiten. En zo allemaal even lachen want er worden foto’s gemaakt!”, roept de juf. De kinderen beginnen te lachen, want ze zijn een beetje zenuwachtig. En daar gaan ze. Ze pakken de vlag tegelijk op en voetje voor voetje gaan de kinderen naar buiten. Daar staan de rest van de kinderen die niet konden helpen en heel veel papa’s en mama’s. Iedereen begint te klappen als de vlag helemaal buiten is. Iedereen begint te klappen en te gillen als de vlag eenmaal hangt. “Wat een gaaf gezicht!”, zegt Olivier.  En dat is ook zo. “Laten we hopen dat de koningin hem ook mooi vind”, zegt de juf. “En anders maar niet, als wij hem maar mooi vinden”, roept een meisje uit de klas.  

De kinderen mogen die middag vroeg naar huis, want de volgende dag worden ze vroeg op school verwacht.

De volgende ochtend gaan eerst met elkaar ontbijten en daarna gaan ze zich omkleden voor het grote koninginnefeest. De kroontjes gaan op en de kinderen mogen naar buiten. 

Wat erg jammer is is dat de koningin niet in de buurt van de school gekomen is waardoor alle kinderen erg teleurgesteld waren.

“Ik snap niet dat de koningin onze vlag niet wilde zien. En al onze sjerpen voor de prinsessen en de kroontjes”, roepen de kinderen. De juf probeert het uit te leggen, maar helaas de kinderen blijven verdrietig.

Als troost stelt de juf voor om de koningin brief te sturen met een foto van alle kinderen met hun kroontje op en de sjerpen om en de super grote vlag.

“Denkt u dat ze die zal lezen?”, roept Olivier. “Dat zullen we wel zien”, zegt de juf. 

Een paar weken later komt er een brief binnen en tegelijkertijd een hele grote super taart.

“Lieve kinderen, wat een ontzettende mooie en lange vlag hebben jullie gemaakt. Op de kroontjes ben ik erg jaloers. Zo een zou ik er ook graag een hebben. De sjerp vond prinses Maxima erg mooi en zou er daar één van willen hebben. Het spijt ons heel erg dat we niet langs jullie school konden lopen, maar we hadden ook zoveel te zien en moesten nog veel doen die dag.

Ik hoop dat de grote super taart jullie een beetje blij zal maken. Eet er maar lekker van en wie weet kom ik toch nog eens snel bij jullie kijken. De koningin”, las de juf voor. 

“Nou, oke. We zullen een kroontje toesturen en een sjerp, maar das niet zo leuk als wij het gemaakt hebben”, roept Olivier. “Nee, dat is waar, zegt de juf. Maar laten we lekker van de taart gaan snoepen, maar ondanks alles hebben we toch een hele leuke koninginnedag gehad of niet dan?” 

Volmondig roepen de kinderen ‘Ja’ en samen gaan ze lekker smullen van de taart. 

Een coole koninginnedag allemaal. 

Doei, Olivier 

© Radna 2006 voor speelzolder.com