De Meiden

Vera, Kim en Jasmine gaan op Lentekamp met hun streetdance clubje. Ze gaan een paar dagen naar Scheveningen. “Heb je gehoord dat we ook een optreden hebben?”, vraagt Vera aan Kim en Jasmine. “Ja, heb ik ook gehoord. We gaan het er straks over hebben”, zegt Kim. “Ik heb er wel heel veel zin in. Een paar dagen slapen in een herberg en dan nog optreden ook”, zegt Jasmine. Jasmine is toch al een hele bezige meid die alles leuk vindt, dus Kim en Vera hebben al zoiets van ‘ja jij vindt alles leuk’.

Als ze die middag op de sportschool zijn, beginnen ze eerst met de les. Nieuwe stapjes en dansjes komen er vandaag bij. Aan het einde van de les begint de juf over het Lentekamp: “oké meisjes zoals jullie weten gaan we over 4 weken op camp. We hebben dan ook een optreden. De aankomende tijd gaan we een paar nieuwe pasjes aanleren en goed oefenen zodat we die kunnen laten zien daar”. “Waarom gaan we daar optreden?”, vraagt een meisje.”We gaan optreden omdat ze daar geen streetdance kunnen. Als wij laten zien hoe leuk het is willen ze dit in de sportscholen daar ook als les gaan geven”, legt de juf uit. De meiden vinden het wel heel leuk om alles voor te doen aan andere meisjes. Het is alleen dan een paar keer hard trainen.

De meiden trainen elke keer heel hard. Het zweet staat op hun rug. Een douche is na elke training dan wel even lekker. Onder de douche krijgen de meiden toch een beetje de slappe lach:”Moeten wij gaan voordoen hoe het moet. Is ook wel een beetje eng hè of niet?”, zegt Kim tegen de meiden in het algemeen. Er komt gerousemoes en iedereen vind het wel een beetje eng maar ook heel leuk. “Ach kom op. We gaan er met zijn allen heen en doen een show weggeven. Zo moet je het maar zien. Daarna zien we die mensen nooit meer, dan geeft het toch niet om op te treden”, zegt Vera. “Ja, je hebt wel gelijk, denk ik”, zegt Kim.
Ook de andere meiden vinden wel dat Vera gelijk heeft. Samen zullen ze er een mooie show van maken.

Als op vrijdagmiddag de meiden zich verzamelen voor het Lentekamp is iedereen een beetje aan het giebelen. Ze vinden het allemaal toch wel een beetje spannend.
De bus wordt ingeladen met koffers en spullen en na iedereen te hebben uitgezwaaid gaat de bus op weg.

In de bus zitten de meiden te praten over hoe het zal zijn in Scheveningen. Niet alleen om op te treden maar ook om te slapen. “Heeft iemand eigenlijk een idee waar we precies slapen?”, vraagt Kim. “Ik heb gehoord dat we op een terrein slapen waar allemaal van die herbergen voor de jeugd zijn. Wie weet wat voor leuke jongens er allemaal lopen”, antwoord Vera lachend. “Is de herberg helemaal voor ons alleen dan?”, vraagt Jasmine. Bij toeval hoort de juf het en geeft hier antwoord op: “Ja, we zitten alleen met zijn alle in de herberg. We hebben een dame die niet alleen voor ons kookt, de lunch maakt, maar ons ook wil helpen met alles wat we doen”. De meiden vinden dit wel een leuke vakantie. De juf geeft voordat ze in Scheveningen zijn een paar regels mee:”Iedere morgen maken jullie zelf je bed op. Als de mevrouw vraagt of jullie kunnen helpen dan doen jullie dat. Ik wil geen rotzooi of ander slingerende dingen zien. We gaan samen een weekend weg dus we doen alles samen. Is dat afgesproken?”. Alle meiden zeggen ‘Ja’ en de juf is tevreden.

Bij aankomst in Scheveningen staat de mevrouw er al wie het hele weekend voor hen komt zorgen. Ze worden allemaal begroet en samen met de mevrouw, die Nel heet, worden ze naar het huisje gebracht. De meiden gaan eerst uitzoeken met hoeveel je op een kamer kunt slapen. Vera is helemaal blij dat je met 4 personen op een kamer kan, het zijn namelijk stapelbedden. Ze vindt in een ander bed altijd anders slapen en alleen is helemaal niet leuk.

“Wil iedereen even naar beneden komen?”, vraagt de juf. Iedereen loopt naar de huiskamer er daar vertelt de juf het programma voor vandaag: ”We gaan zo eerst met zijn allen eten en dan kunnen jullie de koffers uitpakken. Om half 3 wil ik naar de sportschool waar we een optreden gaan geven. Zo kunnen we de zaal leren kennen en nog trainen”. De meiden vinden alles goed.

De zaal is even anders als waar ze normaal trainen, maar na een half uurtje is iedereen al helemaal in zijn doen. Het oefenen gaat heel erg goed en de juf denkt dat de show ook goed zal verlopen. De meneer van de sportschool heeft staan kijken en loopt de zaal binnen als de training erop zit:”Goedemiddag allemaal. Wat hebben jullie hard getraind zeg. Ik zie allemaal rode hoofden en bezwete lichamen. Ik moet zeggen jullie doen het heel goed. De mensen hier kennen het helemaal niet wat jullie doen. Na de show die jullie zondag geven denk ik dat veel mensen zich op gaan geven om het ook te gaan doen”. De meiden staan een beetje te fluisteren om wat de meneer allemaal heeft gezegd.”Ik vind het nu wel een beetje eng worden hoor”, zegt Kim tegen Vera en Jasmine. “Ja het is ook wel raar. Als iedereen straks naar ons komen kijken wat streetdance is”, vult Vera aan. “Ach, kom op. We kijken niet naar de mensen. WE doen even een soort training en dan gaan we ‘s avonds al weer naar huis. Dan is het klaar en zien we de mensen nooit meer”, zegt de altijd positieve Jasmine. Tuurlijk vinden de meiden dat Jasmine gelijkt heeft. Maar ja, de show moet eerst nog goed gaan en je moet het ook maar doen. Als iedereen klaar is met douchen gaan ze weer terug naar de herberg, waar Nel de tafel al heeft gedekt. De meiden hebben heel veel honger, dus iedereen zit stil te genieten van het eten. Na het eten helpen Vera, Kim en Jasmine met afruimen. Van Nel hoeft dit eigenlijk niet, maar thuis hebben ze geleerd dat je best even kunt helpen met de tafel afruimen.

Zaterdagochtend vindt de juf het wel heel leuk om langs het strand hard te gaan lopen en daar een paar oefeningen te doen. De zon schijnt dus, iedereen stemt ermee in. Nel lijkt het ook wel leuk om een keertje mee te gaan dus in trainingspak staat ze al klaar als de meiden in de bus stappen. Onderweg wil iedereen wel weten of Nel ook aan sport doet. Ze verteld dan ook: ”Ik heb wel gedaan aan fitness. Een beetje op de apparaten voor meer spieren te krijgen, anders kan ik niet van die zware pannen tillen als jullie komen”. Iedereen giechelt een beetje en Nel verteld verder:”Toen ik de leeftijd van jullie had ben ik wel een poosje turnster geweest. Ik deed wedstrijden, maar wilde niet bekend worden”. De meiden zijn helemaal onder de indruk en verwachten dan ook wel dat Nel de oefeningen mee kan doen.

“Oke, we gaan eerst 10 minuten lopen, dan 10 minuten hardlopen en vervolgens weer 10 minuten lopen. Ik wil niemand horen praten omdat we goed op de ademhaling gaan letten”, vertelt de juf. Iedereen loopt in het tempo wat de juf aangeeft en daadwerkelijk is het muisstil in de groep. Niet alleen de juf en Nel lopen mee maar ook een paar ouders, die mee zijn gegaan om de juf te helpen. De juf alleen kan natuurlijk niet ineens 20 meiden aan.

Als ze klaar zijn met lopen, worden er arm en been strek oefeningen gedaan. Op de grond kan er niet gelegen worden omdat ze geen handdoeken of matjes mee hebben genomen. Na de strekoefeningen lopen ze terug waar de bus staat. Onderweg hebben de meiden best wel bekijks, want je ziet niet vaak op een strand een hele club meiden die aan het trainen zijn. Gelukkig stoort niemand zich eraan en maken ze de training goed af. ’s Middags gaan ze nog naar de sportschool om de laatste oefeningen goed onder de knie te hebben. De ouders die mee zijn gegaan mogen mee de zaal in om te kijken hoe de meiden het doen. Het gaat heel erg goed en de ouders zijn eigenlijk verbaasd hoe goed de meiden het allemaal wel niet kunnen.

Voor de avond heeft de juf een leuke video gehuurd, zo hebben de meiden een beetje afleiding en kunnen ze uitrusten. Morgen moeten ze allemaal in topvorm zijn.

Zondagochtend slapen ze allemaal een beetje uit en ontbijten lang. Daarna gaan ze een boswandeling maken. Onderweg komen ze een club tegen van allemaal jongens. De juf maakt een praatje met de meneer, het blijkt dat de jongens vanmiddag een voetbalwedstrijd hebben en ook een beetje gaan lopen in het bos. Ze besluiten om samen door het bos te gaan lopen.

Onderweg lijkt de meneer het wel leuk om op een open stuk wei tikkertje te doen. Zo zijn zowel de meiden als de jongens niet echt bezig met wat er vanmiddag gaat gebeuren. Het is onderling heel gezellig en er is veel lol.

“Zie jij een leuke jongen er tussen lopen?”, vraagt Jasmine aan Vera en Kim. “Nee eigenlijk niet”, zegt Kim en ze kijken Vera aan. Maar nee ook zij ziet geen leuke jongens. “Daar gaat het ook niet altijd om hé”, zegt Vera. “We hebben zo toch ook veel lol”. Natuurlijk zijn Kim en Jasmine het daarmee eens.

Na het middageten gaan ze naar de sportschool. Ze kleding zich allemaal hetzelfde, zwarte leggin, wit topje en je eigen schoenen. Die zijn niet allemaal hetzelfde maar iedereen moet goed kunnen lopen en dat is op je eigen schoenen. Als Vera even de sportschool in kijkt ziet ze dat de zaal al aardig vol is. “Ik hoop wel dat we genoeg ruimte hebben, er zitten zoveel mensen in de zaal”, zegt Kim. Jasmine en Vera kijken de zaal in en lopen dan naar de juf toe. Ze leggen aan haar uit wat ze gezien hebben en gaat een kijkje nemen. Als ze terug komt vertelt ze aan de meiden het volgende:”Meiden, ik ben even de zaal in gegaan en er zitten heel veel mensen. In overleg met de eigenaar van de sportschool heb ik gezegd da we wel 2 keer de show doen. Er zitten te veel mensen in de zaal en anders hebben jullie geen ruimte. Vinden jullie dat goed?”. De meiden vinden het niet erg. Ze willen wel genoeg ruimte hebben, anders gebeuren er ongelukken.

Als de show gaat beginnen houdt de eigenaar eerst een praatje, waar komen ze vandaan, wie doen het en dan start de muziek. De meiden komen binnen en gaan staan zoals ze moeten beginnen. Ze beginnen met de show en alles gaat heel goed. Na afloop krijgen ze een groot applaus en de eigenaar van de sportschool vertelt dat dit ook op zijn sportschool gaat beginnen en dat iedereen zich kan aanmelden bij de receptie. Als de meiden nog een keertje op gaan treden zitten een paar van de jongens van het voetbalteam in de zaal. Jasmine zag dit en heeft het tegen de meiden gezegd. ”Ach joh maak je niet druk”, zegt Vera “let nu maar gewoon op de passen die je moet doen en niet op de jongens. Wie weet mogen we straks wel bij de voetbalwedstrijd kijken”. Ook de tweede ronde gaat heel erg goed en weer krijgen ze groot applaus. Van de eigenaar van de sportschool krijgen ze allemaal een roos en een flesje drinken. Hij bedankt de meiden na afloop en iedereen gaat met de bus terug naar de herberg. Daar staan de ouders al klaar om ze op te vangen, want moe zijn de meiden ook wel een beetje.

“Nel heb je soms iets lekkers voor ons. We hebben zoveel trek gekregen?”, vraagt Kim. De juf heeft dit gehoord en besluit om met zijn allen patat te gaan eten, dat hebben de meiden wel verdient.

Na het eten nemen ze afscheid van Nel en gaan op weg naar huis. Onderweg vraagt de juf nog aan de meiden:”En hebben jullie het Lentekamp leuk gevonden?”. De meiden zijn heel enthousiast en na de vraag van de juf of het nog keer zullen doen wordt er door iedereen ‘Ja’ geroepen. “Met andere woorden”, zegt de juf “we kunnen deze Lentekamp met een optreden nog wel een keertje doen”.

Thuis gekomen zijn Vera, Kim en Jasmine best moe. Ze nemen afscheid van elkaar en spreken af om morgen na schooltijd naar de jongens te gaan om te vertellen hoe leuk het Lentekamp was…..

© Radna 2003 voor speelzolder.com