|
 |
“Mama, morgen is het Pasen gaan we dan nog iets doen?”, wil Olivier
weten. “Nou, dat weet ik nog niet. Had je iets in gedachten dan?”,
vraagt mama. “Ik dacht misschien kunnen we weer iets met eieren doen. Ze
beschilderen of verstoppen en dan mogen Martijn en Tess ze zoeken. Ik
wil ze dan wel verstoppen,” antwoordt Olivier.
Olivier mag de eieren beschilderen en verstopt ze op een plek die zowel
Tess als Martijn ze niet zullen vinden. “Mama, ik heb de eieren weggezet
zodat ze niet te vinden zijn. Mag ik ze straks of morgen verstoppen in
de tuin?”, wil hij nog weten.
“Denk dat we dit het beste morgen kunnen doen,” zegt mama.
Olivier ruimt zijn verf op en wast zijn handen om vervolgens naar de
zolder te gaan waar Martijn met de lego aan het spelen is. Samen bouwen
ze hele grote torens en hebben ze een hoop lol.
Paasochtend wil Olivier vroeg zijn bed uit. Hij hoort mama al beneden en
loopt naar beneden. “Mam, mag ik nu de eieren verstoppen voor Tess en
Martijn?”, vraagt hij. “Das goed jongen. Pak ze maar en daarna je jas
nog even aan doen,” zegt mama. Hij loopt naar de garage waar hij de
eieren te drogen had gelegd en wat blijkt…… ze zijn weg. “Mama, kom eens
snel,” gilt hij. “Wat is er aan de hand?”, wil ze weten. “De eieren?? Ze
zijn weg. Hoe kan dat nou. Ik heb ze echt hier neergezet zodat Tess of
Martijn ze niet zouden vinden en ik ze vanmorgen kon verstoppen. Waar
zijn ze nu mama?”, vraagt hij. “Ik weet het ook niet jongen. Weet je wel
zeker dat je ze hier neer zijn gezet,” wil mama weten. Maar Olivier is
ervan overtuigd dat hij ze daar neer heeft gezet. “Ik denk dat we dan
maar even moeten wachten op papa. Die komt zo uit het ziekenhuis.
Misschien heeft hij ze wel ergens anders neergezet,” zegt mama. Met een
droevig gezicht gaat Olivier weer de keuken in en pakt een bolletje van
de tafel om door te lopen naar binnen en even voor de televisie te gaan
zitten. “Ik snap wel dat je verdrietig bent, maar ik heb echt niks
gedaan. Kom maar even bij me zitten,” zegt mama.
Samen zitten ze op de bank, te wachten op papa.
“Hallo hier ben ik weer. Vrolijk Pasen,” roept papa. “Zo’n vrolijk Pasen
is het niet hoor. Ik ben al de eieren kwijt die ik vrijdag geschilderd
heb,” zegt Olivier boos. “Je hoeft daar echt niet boos om te worden.
Waren dat die eieren die in de garage stonden,” wil papa weten. “Ja
hoezo?”, vraagt hij. “Oh, die heb ik gisterenavond vast in de tuin
verstopt. Ik dacht dat dat de bedoeling was,” zegt papa. “Nee, dat was
het niet. Ik mocht van mama de eieren beschilderen en verstoppen voor
Tess en Martijn,” antwoordt hij. “Ach, dat geeft toch niet. Nu kan ook
jij de eieren zoeken en niet alleen Tess en Martijn,” zegt papa. Maar
wat blijkt, voor Olivier is het niet zo leuk meer. Hij had zich zo
verheugd op het eieren verstoppen en niet om de eieren te zoeken. Mama
praat nog even met hem zodat hij toch mee gaat zoeken naar de eieren in
de tuin.
Hij laat Martijn en Tess er heel veel vinden en hij heeft uiteindelijk
maar drie eieren. Martijn vindt dit te ‘gek’, want nu wint hij is van
zijn grote broer.
“Olivier, sorry dat ik de eieren heb verstopt. Laten we nu op een papier
schrijven dat jij volgend jaar de eieren mag verstoppen en
beschilderen,” zegt papa. Samen schrijven ze het op een groot wit vel en
hangen het in de berging. “Zo kan je het goed zien, toch papa. Nu maak
je geen foutje meer volgende keer met Pasen”, zegt Olivier. “Dat denk ik
ook niet,” lacht papa.
Vrolijk Pasen allemaal!!
© Radna 2005 voor Speelzolder
|
|
