Kleuren, knutselen, spelletjes alles voor kinderen en ouders
Dutch English French German Italian Portuguese Spanish Swedish Turkish

SpeelZolder

advertentie

Nieuw op SpeelZolder

Socialmedia

Hyves Facebook Twitter SpeelZolder op - Hyves - Facebook en Twitter

Wie is er op de site?

We have 98 guests and no members online

User Rating:  / 2
PoorBest 

Olivier: Wij helpen wel mee opruimen!

Al een paar dagen vraagt mama aan papa dat de bladeren in de tuin is opgeharkt moeten worden. Papa vind dit geen leuke klus en ook die avond onder het eten hebben ze het er weer over. 

“Papa, mama heeft toch tegen je gezegd dat de bladeren in de tuin opgeveegd moeten worden?”, wil Olivier heel stoer weten. “Ja, jongen daar heb je gelijk in, maar papa heeft daar niet zoveel zin in”, zegt papa. “En als wij je nu is helpen”, antwoord hij tegelijk wijzend naar Martijn. 
“Ja, dat lijkt me leuk. Eerst alles bij elkaar vegen, dan gooi je ze omhoog om vervolgens er in te gaan spelen”, roept Martijn. “Nee, jongens dat is niet de bedoeling”, zegt mama. Het is echt de bedoeling dat het in de kliko gaat of in zakken zodat de tuin weer netjes is”. “We beloven dat alles opgeruimd is, hè papa”, zegt Olivier lachend. 
“Weten jullie heel zeker dat jullie mee willen helpen. En niet als alles bij elkaar ligt dat jullie dan weggaan en ik het alsnog alleen doe”, wil papa echt weten voor hij ja zegt. “We beloven het. We blijven helpen tot alles in de zak is”, zegt Olivier. “We gaan door tot het donker wordt”, vult Martijn Olivier stoer aan.

Die zaterdag zijn de ‘mannen’ in de tuin druk aan het harken. “Jongens, ik ga even een boodschap doen. Ik ben benieuwd hoe ver jullie straks zijn”, zegt mama. “Ik denk al heel ver mam!”, antwoord Martijn.

herfstbladeren“Papa, mag ik daar onder de bomen het blad weghalen?”, vraagt Olivier. “Ja, hoor dat is in orde. Wel deze kant op vegen en maak maar een grote berg, dan doen we dat straks in de zakken”, zegt papa.
Al zingend loopt Olivier weg en duikt onder de bomen om de bladeren weg te vegen. Hij maakt er een hele hoge berg van. Uiteraard is Olivier weer in voor een grapje. Hij besluit om in de grote bladerenhoop te gaan liggen en dan te roepen. “Hallo papa, kan je me even helpen?”, roept hij. Papa komt aan lopen en kijkt in het rond waar Olivier is. “Olivier waar ben je?”, vraagt papa. Omdat papa zo dichtbij staat zegt hij niks. Nogmaals roept papa, maar Olivier is nergens te bekennen. Martijn heeft al lang door dat Olivier in de bladeren ligt en duikt zelf ook onder grote hoop die hij samen met zijn vader heeft opgeveegd. Ook hij roept naar papa dat hij even moet komen. “Papa heb je Olivier al? Nee, dan kan je beter even bij mij komen”, roept hij.

Als papa naar Martijn wil en hij kan hem ook niet vinden, begint papa door te krijgen wat de jongens aan het doen zijn. “Oh, ik snap jullie wel. Jullie doen verstoppertje met de bladeren! Nou, dan zal ik eens even gaan zoeken waar jullie zijn. 
Even kijken zegt papa… is Olivier of Martijn hier?”, zegt hij al prikkend met de hark in een kleine berg met bladeren. Maar nee hoor, geen van tweeën zijn daar. Hij loopt verder en zoekt en kijkt onder de bomen achter de schuur, maar nergens zijn de jongens. Dan opeens beweegt er wat. Papa loopt er heel voorzichtig op af en zegt dan opeens ‘BOE’. Daar vliegt Olivier uit de bladeren, hard lachend om de reactie van papa. “Ben je om mij geschrokken papa?”, lacht hij. “Ja, dat kan je wel zeggen. Maar nu jij onder de bladeren vandaan komt weet ik ook waar Martijn is”, zegt papa. Papa loopt naar de berg bladeren toe die hij samen met Martijn heeft gemaakt. Maar wat blijkt Martijn is er al niet meer. Die is zo snel als hij kon op het openhaardhouthuisje geklommen en roept: “Het regent bladeren, het regent bladeren”. En daar staat papa in de regen van bladeren. “Oh nee, nu kunnen we weer alles opnieuw opvegen” lacht papa. “Oh, maar dat geeft niet. We hebben er toch een leuk spelletje van gemaakt. Nu is het helemaal niet zo erg om de bladeren op te ruimen. Of wel pap?”, wil Olivier weten. Papa vind ook dat bladeren opruimen niet zo heel erg is als je er maar wel een spelletje van maakt. De hele middag zijn ze nog druk bezig met het opruimen van de bladeren. Zelfs als mama terug komt van het boodschappen doen is de tuin nog niet klaar. 

“Willen jullie soms even wat drinken en eten?”, vraagt mama. “We hebben er reuze honger van gekregen”, roept Martijn. “Maar daarna gaan we wel weer verder hoor mama!”, roept ook Olivier nog even. 
”Vinden jullie het echt dan zo leuk?”, wil mama weten als ze in de keuken iets te drinken nemen. “Vraag maar aan papa hoe leuk bladeren opruimen is”, zegt Olivier. “Die heeft er wel een leuke verhaaltje over. En ik denk dat hij volgend jaar ook wel weer de bladeren op wilt ruimen”, zegt Martijn lachend.
Ze vertellen mama wat voor grapje ze met papa uit hebben gehaald en als alles op is gaan ze weer aan het ‘werk’. Tess mag ook lekker met de kaplaarsjes aan de tuin in en op haar manier helpt ze mee.
De hele middag zijn ze nog in de tuin aan het werk, want Tess snapt niet helemaal wat de bedoeling is van bladeren opruimen.

Gelukkig vinden ze het helemaal niet erg wat Tess doet en hebben ze op een mooie herfstdag een hoop lol met het opruimen van de herfstbladeren.

© Radna 2005 voor SpeelZolder

Zoeken

advertentie